Blog

Vorig jaar kreeg ik een berichtje van Kiki, ze is in verwachting van haar eerste kindje en is in maart uitgerekend. Ze wilde een kraamreportage reserveren. Hartstikke leuk natuurlijk! Maar toen ontving ik in januari ineens een berichtje dat ze in het ziekenhuis is met gebroken vliezen. Ze is nog maar 35 weken dus het is even afwachten hoe het gaat lopen, het kan dat de bevalling daadwerkelijk begint maar ook dat het nog even op zich laat wachten. Maar dan wordt ze in ieder geval begin februari ingeleid. Ze vraagt zich af hoe het nu gaat met de reportage. Ik stel haar gerust en vertel dat ze zich daar absoluut niet druk over moet maken. We doen de reportage gewoon als ze er klaar voor zijn, of dat nou in februari of maart is. We vinden vast wel een plaatsje in de agenda’s. Uiteindelijk word het meisje van Robert en Kiki geboren op 1 februari. Alles gaat goed, maar ze moeten uiteraard even in het ziekenhuis blijven. We plannen de reportage voor eind februari en ik ontmoet het stel thuis. Hun dochter Vieve ligt nog even te slapen dus ik grijp mijn kans om de katten de fotograferen. Het…

Eind januari mocht ik bij de geboorte zijn van Stella, mijn allereerste keizersnede. Ik mocht de reportage ook met jullie delen. Nieuwsgierig? Je kan deze HIER lezen. Maar nu mocht ik terug komen voor een kraamreportage. Wat is het leuk om de kleine, 27 dagen na de geboorte, weer terug te zien. Marinca en Stefan hebben lekker hun draai gevonden en genieten volop van de mooie Stella. Toen ik aankwam, waren de moeder en oma van Marinca ook aanwezig want Marinca wilde heel graag een 4-generatie foto. Leuk om mee te beginnen. Daarna mocht Stella in bad, kreeg ze een voeding, mocht ze slapen bij papa en hebben we nog een kleine wandeling gemaakt. Een hele leuke impressie van het prille leven van Stella denk ik zo. Marinca, Stefan en Stella, heel veel geluk met elkaar! Ik heb volop van jullie genoten.        

Laatst kwam er een win-actie voorbij van de fotografe Susan Noëlle, van Susan Noëlle Fotografie. Je kon een plekje winnen voor haar workshop bruidsfotografie. Een paar dagen later bleek ik de winnaar te zijn. Wat supergaaf! Het bleek wel een beetje uit de route dus ik besloot van de nood een deugd te maken en ging vrijdagavond al richting Zwolle, sliep daar in een heerlijke bed & breakfast en kon zo de volgende ochtend uitgerust beginnen aan de workshop. De ruimte zat vol met 9 andere fotografen, van nog nooit een bruiloft gedaan tot al redelijk door de wol geverfde bruidsfotografen. Leuk, want dat is altijd superleerzaam! De dag was ontzettend inspirerend, we begonnen met de theorie, van hoe pak je een kennismakingsgesprek aan, tot aan het afwikkelen van de reportage en alles er tussen in. Ook vertelde Susan Noëlle enthousiast over BELOVED/Moment Design. Heel erg leuk want daar ligt ook absoluut mijn passie. Die middag mochten we ook zelf aan de slag met een bruidspaar. Een verschrikkelijk leuk stel, José en Hendrik (zelf ook fotograaf dus extra spannend). Maar wat hadden ze het pittig, het weer was echt niet lekker. Het regende niet maar waaide des te meer, het…

Ja! Eindelijk weer eens een aanvraag in mijn eigen provincie. En beter nog, twee verschillende kindjes in hetzelfde ziekenhuis. Eén van de kindjes is Luna, helaas was het tijdens de reportage niet mogelijk voor papa en grote zus om aanwezig te zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken. Luna is rand-prematuur geboren maar vooral  veel te klein voor de tijd die ze in de buik heeft doorgebracht. Het is dus vooral de bedoeling dat Luna lekker groeit en dan mag ze mee naar huis. Ze doet daar supergoed haar best voor en drinkt al prima bij mama aan de borst, elke dag is weer een stapje dichterbij huis. Lieve Rolina, bedankt voor de gezellige shoot en veel geluk met elkaar. Hopelijk kunnen jullie snel de deur van het ziekenhuis achter je dicht trekken! Rolina heeft ook een berichtje geschreven over haar ervaring: 29 december 2016 gingen mijn man, dochtertje Noa en ik voor een groeiecho naar het ziekenhuis in Terneuzen. Ik was op dat moment 30 weken zwanger van onze tweede dochter Luna. De echoscopiste starte met de metingen en al vrij snel zagen we dat ons meisje ongeveer 3 a 4 weken groeiachterstand had.  De gynocoloog werd gebeld voor het meten…

  Ja! Eindelijk weer eens een aanvraag in mijn eigen provincie. En beter nog, twee verschillende kindjes in hetzelfde ziekenhuis. Eén van de kindjes is Dessel, Dessel is geboren met 32 weken. Als ik er ben ligt Dessel lekker te slapen, maar hij mag wakker worden voor een voeding en een badje. Superleuk is dat Dessel zijn grote zus ook aanwezig is en ontzettend graag wilt helpen. Ze is vooral goed in de sokken. Dessel geniet van het water en na het aankleden mag hij oefenen met drinken bij mama. Het lijkt er even op dat hij vooral zin heeft om bij mama te liggen maar al snel lijkt het erop dat hij een goede poging doet om aan de borst te drinken. Grote zus knuffelt ondertussen wat af met Dessel en mama en papa kijkt liefdevol toe. Wat een mooi tafereel. Lieve Dessel, oefen maar goed zodat je snel naar huis mag met je lieve papa, mama en zus! De ouders hebben ook een berichtje geschreven over hun ervaring: Op 2 januari vertrokken we voor een midweekje vakantie. Die nacht kreeg ik een bloeding en lag ik 3 dagen in het ziekenhuis met weeënremmers en spuitjes voor longrijping. Ik…

Marinca en Stefan hebben een kraamreportage bij me geboekt, ze verwachten hun eerste kindje. Superleuk! In de weken voorafgaand waren we aan het mailen en toen kwam naar boven dat de geboortedatum al vast stond. Dat werd dus een geplande keizersnede in verband met een stuitligging. Ik moest mijn kans grijpen, een keizersnede staat al een tijdje op mijn bucketlist. Ik heb dus de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd wat ze er van zouden vinden als ik de keizersnede voor ze zou vastleggen. Hier moesten ze heel even over nadenken, nou ja Stefan dan, maar al snel kreeg ik te horen dat ze dat heel leuk zouden vinden. En dan het spannendste nog, zou het ziekenhuis akkoord zijn. Maar gelukkig bleek al snel dat het akkoord was dat ik mee de O.K. op zou gaan. De datum was gepland op 25 januari dus in de ochtend gingen Marinca en Stefan naar het ziekenhuis. Vlak daarna zou ik ook doorkomen zodat ik ook wat momenten van de voorbereiding kon vastleggen. De zenuwen zaten erg hoog bij Stefan, logisch ook. Het is zo bijzonder dat je echt zit te wachten tot je opgehaald wordt om je kindje geboren te zien worden. Ook…

  Bij mij komen aanvragen van Earlybirds altijd in veelvoud. Superleuk hoor! Deze keer kreeg ik een aanvraag voor Bergen op Zoom. Ik mag Cas gaan fotograferen, hij is geboren met 32 weken maar doet het naar zijn termijn heel erg goed. Hij is alleen erg klein dus het is een kwestie van groeien en zelfstandig alle voedingen eten. Tijdens de reportage mag Cas in bad, daar geniet hij zichtbaar van en is zo ontspannen, daarna mooie kleren aan en knuffelen met papa en mama. Dat levert lieve plaatjes op. Nikki en Roland, bedankt dat ik dit voor jullie mocht doen, het was een eer jullie te ontmoeten. Heel veel geluk met elkaar en hopelijk lekker snel naar huis! De ouders hebben ook een berichtje geschreven over hun ervaring: Na op donderdag ochtend boodschappen te hebben gedaan, dacht ik toch echt te zwaar te hebben getild, zo’n rug en buikpijn had ik. Op dat moment zijn we 32 weken in verwachting. In de middag ben ik toch maar in bad gegaan, want daar trok de buikpijn aan het begin van die week steeds wel van weg. Maar deze keer dus niet! Vrijdag ochtend braken spontaan mijn vliezen. We moesten direct…

Een tijdje geleden deed ik een oproep voor gezinnen die een tweede, derde of vierde etc. kindje verwachtte. Ik wilde mijn portfolio uitbreiden met Day in the Life-foto’s die gemaakt zijn tijdens de zwangerschap. Een zwangerschapsreportage dus… zonder poseren, zonder poespas, maar je gezin precies zoals die op dat moment is. Daphne reageerde ontzettend enthousiast op mijn oproep, ik hou van enthousiasme dus hebben we een afspraak gemaakt. In januari was het zover. Ik vertrok naar het gezin en was benieuwd wat de ochtend me zou brengen. Ik had er in ieder geval heel veel zin in. Terecht bleek later, wat een leuk gezin! Het huis was allereerst om door een ringetje te halen, was een gezellige en met zorg ingericht huis, het leek wel zo uit een woontijdschrift te komen. Daphne en Marnix hebben al drie kindjes, Mees, Gijs en een babytje* die helaas met 12 weken is overleden in de buik. Nu verwachten ze hun vierde kindje, een dochter. Daphne bereid zich heel bewust voor op de bevalling en we bleken daarin best wel overeenkomsten te hebben, dat is altijd leuk op te merken en voelt een beetje alsof je op visite bent bij een vriendin. De jongens…

Dianne en Tom hebben bij mij een kraamreportage geboekt. Toen ze zich dus opgaven om ook een zwangerschapsreportage te laten maken voor mijn portfolio twijfelde ik geen moment en koos ik ze uit. Superleuk om elkaar alvast te zien voordat de baby er is. Ik was al even op zoek naar een manier om een zwangerschap vast te leggen terwijl de oudere kindjes het ook gewoon naar hun zin hebben. Een geposeerde zwangerschapsshoot is vaak iets wat oudere kindjes helemaal niet zo leuk vinden. Het antwoord was eigenlijk helemaal niet moeilijk, dat werd een Day in the Life reportage in de weken voorafgaand aan de uitgerekende datum. Ik kom dan 1,5-2 uur fotograferen, lekker thuis, in de eigen omgeving, zonder dat er geposeerd wordt. Het was een supergezellige reportage, waarbij Fienne gelijk ging dansen en gek doen met papa en mama. Daarna werden er nog appelflappen gebakken, memorie gespeeld en boekje gelezen. Dit leverde een leuke variatie aan foto’s op en brengt deze periode voor de baby heel mooi in beeld denk ik zo. Bedankt Dianne en Tom, tot snel als jullie tweede kindje er is! Ik kijk er ontzettend naar uit.            

Op 29 januari stuurt de planner van regio België van Stichting Earlybirds mij een berichtje. Een collega van mij heeft een reportage gepland staan met Nick en Sinya om een reportage te maken van hun tweeling. Echter worden de meisjes waarschijnlijk binnenkort overgeplaatst naar een ziekenhuis dichterbij huis. De ouders willen heel graag de reportage in het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. De vraag was dus of ik kans zou zien op een korter termijn naar de ouders te gaan. Die afspraak was gelukkig snel gemaakt. Op de verjaardag van mijn zoontje (nadat ik hem naar school had gebracht) rij ik naar Antwerpen toe. Ik had veel zin in de reportage, de ouders waren al zo enthousiast en lief in de mailwisseling en Sinya is ook nog eens jarig die dag. Dat beloofde een feestje te worden. En dat was het! Ik ontmoette Nick in de hal van het ziekenhuis en we lopen samen naar de afdeling, daar vertelt hij over de onzekere tijd die Nick en Sinya hebben meegemaakt. Hun tweeling, Loïs en June zijn geboren met 27 weken en een onzekere tijd volgde. Zeker June heeft hele moeilijke momenten gekend. Inmiddels zijn de meiden al weer 34 weken en wegen ze…