Soms komen fotoreportages voort uit een diepere behoefte dan alleen het vastleggen van een mooi moment. Dat was ook het geval bij deze familiereportage. Marco is ziek, en de toekomst is onzeker. Zijn partner, Evelien, wilde graag nu mooie foto’s laten maken, nu het nog kan. Voor hun gezin, voor hun drie kinderen van 15 en 16 jaar, voor later.
We ontmoetten elkaar op een prachtige dag bij het bos van Kasteel Westhove. We namen de tijd voor de reportage, niet alleen voor de foto’s, maar gewoon ook voor het samenzijn. Pubers zijn pubers en hebben zo hun eigen mening over een fotoshoot, maar tussen de grappen door ontstonden oprechte en waardevolle momenten. Momenten van verbinding, van contact, van liefde. Mooie momenten met papa, die we voor altijd hebben vastgelegd.
Net toen we aan het afronden waren, brak de zon prachtig door de bomen. Dus we grepen deze kans om nog twee prachtige foto’s te maken van het complete gezin en van papa en mama samen. En achteraf bleek het een perfecte afsluiting van een bijzondere reportage.
Een paar weken later kwam Evelien naar mijn kantoor. Samen keken we naar de foto’s en bespraken hoe ze het beste tot hun recht zouden komen. We kozen ervoor om drie prachtige triplex boekjes te maken, één voor elk kind. Elk boekje bevatte een gezinsfoto, een foto van de zus/broers samen, en een individuele foto met papa. Een tastbare herinnering, een waardevol cadeau dat Evelien met kerst aan haar kinderen zou geven.
In tijden van onzekerheid biedt fotografie houvast. Het legt vast wat nu is, voordat het verandert. Het maakt herinneringen tastbaar en geeft iets om naar terug te grijpen, om vast te houden. Deze reportage was meer dan alleen foto’s maken – het was het vastleggen van liefde, van samen zijn, van het nu. Want sommige momenten zijn te kostbaar om te laten vervagen.
