Soms weet je meteen dat er geen tijd te verliezen is. Zo ontmoette ik Theo en Hilde al voor de Betekenisweek officieel begon. Hun situatie was zorgelijk, reizen was lastig, en daarom kozen we een plek halverwege. Voor mij onbekend terrein, maar een prachtige locatie waar we dichtbij konden parkeren en direct de natuur in konden.
ย
Wat ik daar aantrof, was een koppel dat zรณ innig verbonden is. Verliefd, warm, en tegelijk verdrietig om alles wat er speelt. Theo kampt al jaren met uitgezaaide melanoomkanker en de vooruitzichten zijn moeilijk. Toch straalde de liefde tussen hen door alles heen. Ze genoten van elkaar, maakten grapjes en lieten zien hoe sterk hun band is, ook nu het leven hen zo zwaar op de proef stelt.
ย
Tijdens de reportage werkte alles mee. Een zacht zonnetje scheen over ons, de sfeer was licht en liefdevol. Pas toen we terugliepen naar de auto, schoof er een donkere wolk voor de zon. We hielden het nรฉt droog, en eenmaal in de auto barstte de regen los. Het voelde symbolisch: alsof we precies het juiste moment hadden gekregen om dit samen te beleven.
ย
Kort daarna kreeg ik een berichtje van Hilde dat het niet goed ging met Theo. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis en de zorgen bleven groot. Juist daardoor zijn de beelden nu nog waardevoller. Fotoโs die laten zien wie ze samen zijn: liefdevol, verbonden, en vol dankbaarheid voor de momenten die er nog zijn.
ย
Lieve Theo en Hilde, ik wil jullie bedanken voor het vertrouwen en de openheid. Jullie liefde en kracht hebben me geraakt. Het was een voorrecht om deze kostbare tijd samen vast te leggen, en ik wens jullie van harte dat jullie nog veel van zulke momenten mogen beleven โ met zon, met warmte, en altijd met elkaar.
