Een onvergetelijk telefoontje
Het was een rustige zondag toen ik werd gebeld door een uitvaartondernemer. Ze sprak maar drie woorden: “Het is Femm.” Die woorden zeiden alles. Een dag eerder was er een tragisch ongeval gebeurd waarbij een klein meisje van een platte kar was gevallen en om het leven was gekomen. Femm, een naam die voor mij zoveel betekende. Ik had haar bij haar geboorte mogen fotograferen, net als haar broertje. Haar ouders kende ik goed, wat het verdriet nog dichterbij bracht. Vrij snel bezocht ik de ouders. Het vastleggen van het bodycasting-proces van haar handjes, begeleid door haar oma, was een van de eerste momenten die ik mocht documenteren. Dit zou later een bijzondere herrinnering blijken, want oma was ziek en zou niet veel later ook komen te overlijden. De mama van Femm zei mij in de week die volgde, dat ze er van overtuigd was dat Femm een plekje in de hemel gereed maakte voor haar oma.
Een week vol liefde
De week van het afscheid was intens, vol emotie en verbondenheid. Ik werd gevraagd om zoveel mogelijk momenten vast te leggen, van de voorbereidingen tot de afscheidsdienst. Een hartverwarmend moment vond plaats in Femm’s klas, waar haar ouders een groot hart brachten. Kinderen mochten er een lichtje op plaatsen, een ritueel dat ook een centrale plek kreeg tijdens de uitvaart.
De dag van het afscheid was indrukwekkend. Twee paarden met een platte kar brachten Femm door het dorp, met haar ouders achterop de kar. Langs de route stonden dorpsgenoten met bellenblaas om Femm een laatste eer te bewijzen. Een moment wat voor de ouders heel krachtig maar ook confronterend was, een laatset rit door het dorp.
De dienst in een prachtig weiland bij de manege was een ode aan Femm. Strobalen, kunstwerken van Femm, knuffeltjes voor alle gasten: elk detail was een weerspiegeling van haar korte, maar betekenisvolle leven.
Een document voor de toekomst
Voor mij was het belangrijk dat dit afscheid volledig werd vastgelegd, niet alleen voor de ouders, maar voor iedereen die van Femm hield. Door de intensiteit van de situatie heb ik een tweede fotograaf ingeschakeld, wat een fijne zekerheid gaf. Ik voelde mij zo persoonlijk betrokken bij dit afscheid, dat ik echt de zekerheid wilde, dat als ik het niet aankon, iemand het direct over kon nemen van mij. Gelukkig was dit niet nodig en konden we elk moment vanuit verschillende perspectieven vastleggen.
De dienst was liefdevol, met muziek, sprekers en een optreden van haar klasgenootjes. De bloemenband rondom haar mandje, die overstroomde van bloemen, was een krachtig symbool van hoe geliefd Femm was.
Na de dienst was er een in de wei samenkomst met lekkernijen die Femm lekker vond. En kon iedereen haar kunstwerken bewonderen.
Uiteindelijk gingen we uitgeleide doen door een indrukwekkende erehaag en vuurwerk in de kleuren van de regenboog. Daarna werd ze door haar eigen ouders in hun auto naar het crematorium gebracht, een laatste intiem moment samen.
Voor altijd in mijn hart
Dit afscheid heeft diepe indruk op me gemaakt. Het verdriet en de liefde waren onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wat me het meest bijblijft, is de kracht van de ouders. Ondanks de tragedie bleven ze elkaar vasthouden, groeiden ze zelfs dichter naar elkaar toe. Hun kracht en liefde zijn een inspiratie voor velen. Ik voel me enorm dankbaar dat ik deze momenten mocht vastleggen, dat ik een document mocht maken dat de herinnering aan Femm levend houdt voor de toekomst.
